WINEFOODMUSIC LIVE - PIERRE RICHARD


Een grote naam in de Franse cinema met meer dan tachtig films op zijn naam is ook een Languedoc-wijnmaker uit Gruissan.
Pierre Richard ontdekte het Domaine de l'Evêque in 1986 en werd letterlijk verliefd op deze unieke plek, een soort schiereiland midden tussen de zoutvlakten en het kreupelhout, tussen land en zee, niet ver van Gruissan dat hij houdt zoveel van.






Gérard Bertrand : Hallo allemaal, welkom vanavond in Château L'Hospitalet, voor de 12e live en zeer speciale live, ik vraag u om Monsieur Pierre Richard te verwelkomen. Hoe gaat het met je?

Pierre Richard : Met mij gaat het goed, waarom speciaal?

Gérard Bertrand : Heel bijzonder omdat het de eerste keer is dat we een liveshow doen waarbij iedereen in de keuken staat.

Pierre Richard : Dat klopt!

Gérard Bertrand : Chef Laurent Chabert is hier.

Chef-kok Laurent Chabert : Hallo allemaal!

Gérard Bertrand : En Pierre Richard, toen ik met hem sprak om dit live te gaan doen, zei hij tegen mij: ik wil in de keuken zijn. Dus we begrepen het en toen, zoals je weet is hij een wijnmaker, in Château Bel Évêque in Gruissan, hij is een buurman, dus het was origineel, dus we hebben een paar verrassingen voor je vanavond aangezien hij gaat, er is ook muziek en we kunnen Pierre zeggen, dat muziek een deel van je leven is.

Pierre Richard : Ja, voor mij is het La Madeleine de Proust bij uitstek, ik hoorde muziek en ik zei tegen mezelf, dat is zo'n film die ik 35 jaar geleden op zo'n plek en bovendien hou ik van jazz en bovendien zijn mijn zonen muzikanten geworden.

Gérard Bertrand : Ik zag, bassist en?

Pierre Richard : En saxofonist, maar de contrabassist, betrapte zich ineens laat, maar...

Gérard Bertrand : Dat is Christophe?

Pierre Richard : Het is Christophe, hij kreeg plotseling interesse en liefde voor wijn, ik heb het niet over het drinken ervan, maar om dat te doen, en hij was het die over het werk.

Gérard Bertrand : Ja, dat is waar. Dus eigenlijk is Pierre een acteur, hij is een muzikant, hij schrijft, hij maakt wijn, wat doe je nog meer dat ik niet heb gezegd?

Pierre Richard : Oh maar ik doe alles, alles, maar alles slecht... nee, nee! Wat is er nog meer? Maar dat is niet erg genoeg...

Gérard Bertrand : Het is veel, het is fantastisch. Dus eigenlijk, ik Pierre, ik ken hem al 30 jaar zelfs meer omdat ik hem voor het eerst ontdekte als wijnboer, hij is in de gemeente Gruissan op Château Bel Evêque, wat een buitengewone wijn is en het gebeurt, Pierre, weet je nog dat ik je aan het begin van mijn carrière met je zus wijn verkocht en dat ik een heel goede relatie had en dus in het begin moest je het verdienen, niet om je wijn te verkopen maar om Corbières-wijnen te verkopen en ze in Parijs te laten erkennen, het was ingewikkeld.

Pierre Richard : Ja, het is nog steeds een beetje.

Gérard Bertrand : Het is sowieso een stuk minder en dus maken we van de gelegenheid gebruik om onze Belgische vrienden en Tera te vertellen wat jouw vriend is en wat ook de mijne is

Pierre Richard : Die zorgt voor de invoer van mijn wijn in België.

Gérard Bertrand : Dit is waar het om gaat bij Vasco in België, die ons vertelde: "Ik kan de liveshow niet doen als Pierre niet terugbelt", omdat, Sterker nog, ik ken ze ook al 20 jaar en ze vertelden me dat er maar één product is dat niet onderhandelbaar is in onze portfolio, en dat is Château Bel Evêque

Pierre Richard : Dat is leuk, dank je.

Gérard Bertrand : Prachtig! En dat alles om ook te zeggen dat we een gemeenschappelijke vriend hebben die Marc Dubernet heet.

Pierre Richard : Mijn oenoloog

Gérard Bertrand : Wie is een geweldige man die een van de grootste wijnmakers ter wereld is en die je heeft geleerd wijn te maken.

Pierre Richard : U weet dat voordat ik het onroerend goed kocht, want ik wist dat ik niets wist, ik ben niet gek, voordat ik het kocht heb ik gebeld en gevraagd wie de beste was , zeiden ze Dubernet en ik belde hem en vroeg hem: “Als ik een woning koop, volg je mij dan? Er was 20 seconden stilte, dat is een lange tijd, en hij zei JA! Ik zei dankjewel, hing op en kocht. Als hij me nee had gezegd, had ik het niet gedaan.

Gérard Bertrand : Dus in feite is hij een man die alle terroirs van onze regio heel goed kent en bovenal probeert hij de wijnmaker te waarderen in die zin dat hij laat de verantwoordelijkheid over aan de wijnboeren omdat de ziel van de wijn de ziel van de wijnboer moet zijn. Dat is het, en dat is moeilijk voor een oenoloog, want de nederigheid hebben om de wijnmaker uiteindelijk te verlaten, te leiden, te beslissen, is een hele kunst.

Pierre Richard : In het begin niet omdat we in het begin niets begrepen, in februari keken we naar de pipetten en zo... ah die is heel interessant , maar helemaal niet, hij is slim, maar over 6 maanden zal er niets meer over zijn. Van tijd tot tijd, zeg ik, dan heb ik van deze de indruk dat hij tegen mij zegt: "nee, dat is degene die gehouden moet worden" en ik begreep er niets van. Het is net als schakers, hij staat 35 zetten voor, ik niet.

Gérard Bertrand : Het is waar, dus je ruikt alsof het lekker ruikt? Ik onderbreek je. Dus, chef, wat doen we vandaag?

Chef Laurent Chabert : We beginnen met een klein voorgerecht op basis van tomaten, met schaaldieren, een beetje chorizo, een aardappelsifon met een beetje peterselie erin en chips en peterseliechips dan gaan we voor zeebaars, gevangen door mijn vriend Benjamin Besse in de Ayrolle-vijver, auberginekaviaar met amandelen, aubergine, kappertjes, een amandelemulsie. Ik ben al begonnen met de kip opperste.

Gérard Bertrand : Hij is prachtig! Is hij een kathaar? Naast Carcassonne.

Chef-kok Laurent Chabert : Vervolgens DPO cantharel en truffel.

Gérard Bertrand : Is het melanosporum of zomertruffel?

Chef-kok Laurent Chabert : Het is de zomertruffel.

Gérard Bertrand : Ah! Het is zomertruffel, je ziet het verschil is dat het wit is, want in feite is de wintertruffel zwart. We gaan ervan genieten Pierre.

Pierre Richard : Dus ik zei, ik zei hé, vanaf vandaag ga ik op dieet...

Gérard Bertrand : Maar dat is het, dat is het geval, dat is het mediterrane dieet. Aan de andere kant kunnen we wel wat drinken, toch? Want vanavond gaan we alleen de wijnen proeven van onze vriend Pierre Richard.De wijnen zijn dus verkrijgbaar bij Château Bel Evêque, daar moet je alleen 's avonds heen, want daar ontvangt hij graag gasten, maar ook op de websitewwwvinspierrerichard.com Pierre , we beginnen met de Château Bel Evêque, de eerste die ik proefde, die bestaat, het is een beetje een historische cuvée. Het is deze, je kunt het niet missen, het is ook een gouden medaille, nietwaar?

Pierre Richard : Hij kreeg de gouden medaille.

Gérard Bertrand : Geweldig, je bent nog steeds een medaillewinnaar sinds je dit jaar de Molière hebt gewonnen, je doet de Grand Slam. Gezondheid!

Pierre Richard : Ik barst in lachen uit omdat ik bang ben voor je commentaar. Ik ben nerveus.

Gérard Bertrand : Proost! We drinken eerst een shotje... Je zag de temperatuur, het is perfect en daarnaast zijn er kruidige aroma's van garrigue. Wat is dit ? Grenache, Carignan, Syrah?

Pierre Richard : Het is de 4, Grenache, Carignan, Syrah en Mourvèdre.

Gérard Bertrand : Ik herinner u eraan dat Pierre naast de vijver van Gruissan ligt en dat dit de beste plaats is voor Mourvèdre. We hebben een verrassing Pierre, we hebben muzikanten.

Muzikanten : Hallo, leuk je te ontmoeten, blij.

Gérard Bertrand : Hoe gaat het met je?

Muzikanten : Heel erg goed!

Gérard Bertrand : Dus wat doen we? De chef-kok is er, Pierre Richard is er! Dus wat zijn we aan het doen? Een klein stukje muziek? Laten we gaan!

Live muziek

Gérard Bertrand : Geweldig! Goed gedaan!

Pierre Richard : Heel erg bedankt!

Gérard Bertrand : Dus je hebt recht op een klein glas wijn, Pierre, ik denk dat we ze kunnen serveren.

Muzikanten : Heel erg bedankt, heerlijk.

Gérard Bertrand : Zie je, vanavond is het live, het is improvisatie, het is jazz en jazz is muziek improvisatie en met Pierre Richard zeg ik je dat we nooit aan het einde zijn van onze verrassingen.

Muzikanten : Welkom, we kijken naar je in Florida.

Gérard Bertrand : Ja, dat weet ik. Dus, zijn we Chef-kok klaar voor de eerste gang? want met Pierre hebben we honger.

Pierre Richard : Bovendien ademen geuren, ademen geuren. Oh daar, ga je ons eerst uitleggen wat het is?

Gérard Bertrand : Dus, nemen we het met een lepel of niet? We hebben orders!

Pierre Richard : Doe geen onzin.

Chef-kok Laurent Chabert : Dus ik deed de tomatencompote, de sifon van aardappelen met peterselie, dan de aardappelchips, peterseliechips 'we hebben net gefrituurd en ik heb de zonnebloem toegevoegd bloeit. En daar moet je een perfecte hap nemen met alles erin.

Gérard Bertrand : We gaan een beetje bewegen, hier gaan we, eet smakelijk vrienden, dus we kijken hier hoe mooi het is, het is prachtig .

Proefmoment...

Pierre Richard : Als je eet, praat je meestal niet, het is moeilijk om met je mond open te praten.

Gérard Bertrand : Het lukt me om alles tegelijk te doen.Het is heerlijk!

Pierre Richard : Groen, wat is groen?

Chef Laurent Chabert : Aardappel en peterselie gemengd en dan doen we een sifon, dat is de sifon!

Pierre Richard : Het is een finesse!

Gérard Bertrand : Het verschil is de knapperigheid van de chorizo, ben je het ermee eens Pierre? Het is buitengewoon! Omdat het tegelijkertijd karakter aan je wijn geeft, dat is het belangrijkste, want met de Bel Evêque 2017 geeft het deze kant, dit karakter en het is opbeurend.

Pierre Richard : Zelfs met de Mourvèdre, want die is ook erg pittig en natuurlijk met de rosé heb je gelijk.

Gérard Bertrand : Eigenlijk ben je nog steeds hebzuchtig. Gastronomisch, hebzuchtig?

Pierre Richard : Ik ben niet hebzuchtig, ik ben een fijnproever. Als ik honger heb, heb ik honger. Terwijl de hebzuchtige, als hij geen honger meer heeft, nog steeds honger heeft.

Gérard Bertrand : Is er een mal of bodem?

Chef-kok Laurent Chabert : Schelp en messen.

Gérard Bertrand : Daar ga je!

Chef Laurent Chabert : Kokkel, mes, chorizo, gestoofde tomaat, peterseliesifon, aardappelchips, om ook wat crunch toe te voegen.

Gérard Bertrand : Eerlijk gezegd, het is geweldig!

Chef-kok Laurent Chabert : Bedankt

Pierre Richard : Wie heeft je leren koken?

Chef-kok Laurent Chabert : Ik heb thuis een professionele CAP-stage gedaan, ik kom uit Allier, mijn ouders zijn boeren. En toen ging ik naar de Alpen, Haute-Savoie, Savoie, waar ik de tweede was na een chef-kok met een Michelin-ster, naar Corsica, en ik kwam hier 7 jaar geleden aan.

Pierre Richard : Hoe oud was hij 7 jaar geleden?

Gérard Bertrand : Hij was 18 jaar oud, hij had niet eens een rijbewijs, nee, toch iets meer. Ik vertelde hem, als je uit Corsica komt, als je zes maanden op Corsica hebt doorgebracht, alles in orde is, kun je naar de Languedoc komen. Dus daar, voordat we het hebben over Pierre, had ik nog een iets serieuzere vraag, omdat je een verplichting hebt, je bent groene activisten, kunnen we zeggen, en je houdt van de natuur. Heeft het feit dat je in Gruissan hebt gewoond, je iets extra's gebracht voor je verbondenheid met de natuur en respect voor biodiversiteit? Omdat je erover vecht.

Pierre Richard : Ja, ik vecht nog steeds behoorlijk veel, met de ontbossing van de Amazone, moet ik zeggen dat ik een vrouw heb die Braziliaans is, dus ik heb een dubbele titel, de Amazone houdt me bezig, maar het heeft me altijd al bezorgd, ik vraag me zelfs af of het niet vanwege de Amazone is dat ik van mijn vrouw hield. Hoe dan ook, ik ben inderdaad geschokt, het moet gezegd, we zouden er uren over kunnen praten, ik ben echt meer dan geschokt door de wending die de gebeurtenissen in Brazilië nemen, de bossen die worden ontbost, maar er is niet alleen in Brazilië.

Gérard Bertrand : Nee, maar vooral.

Pierre Richard : Maar bovenal, dat gezegd hebbende, we kunnen er uren over praten, we gaan hier niet de avond aan besteden maar om uw vraag, ik was een stadsbewoner en toen kocht ik plotseling een wijndomein en voor de eerste keer in plaats van naar de lucht te kijken, omdat ze altijd zeggen dat ik mijn neus in de sterren heb.

Gérard Bertrand : Je keek naar de zee en de wijngaarden.

Pierre Richard : Ik kende de zee, maar ik keek naar de grond het land en ik was, het is waar dat voordat ik niet kon zien, hoe ik een geweldig bewondering voor de wijnstokken, het zijn krijgers, ik begreep één ding, de resistente en de dappere omdat het nodig is om het water te vinden zodat ze ver kunnen zoeken en een beetje water voor hen is van vitaal belang

Gérard Bertrand : Precies

Pierre Richard : En toen ik ontdekte, begreep ik dat het een buitengewoon interessante plant was, zowel sterk als fragiel. Ten tweede is het waar, en we komen terug bij ecologie, realiseerde ik me in 35 jaar, ik die daar geen aandacht aan schonk, dat we meer en meer worden onderworpen aan anarchistische klimaten, het regent niet meer als het zou moeten regenen, dat doet het niet' t regent als het zou moeten regenen, als het regent regent het te veel, kortom, en dit zijn dingen die mij zijn ontgaan en daarvoor. Als ik Parijzenaars in januari hoor zeggen dat het in januari geweldig is 30 graden, zei ik oh daar daar is het horror, nu in Siberië is het 35 graden, het is niet mogelijk. En daar werd ik me met de aarde bewust, dat we er plichten tegenover hebben.

Gérard Bertrand : Precies, de Pachamama, zoals onze vriend Jean Cormier altijd zei, is een geweldige man, en daarom in je leven als wijnboer, want dat alles hetzelfde vind ik niet wat ik hier zeg, want als je de wijn van Pierre Richard proeft, herinner ik me die in eerste instantie heel goed, omdat hij ook zijn foto op de fles heeft gezet, maar nu draagt ​​hij hem niet meer omdat hij het niet meer nodig heeft en vooral omdat Château Bel Evêque een erkend merk is geworden en de wijn, Pierre, ik zeg dit omdat ik een expert ben in dit vak en Pierre Richard, een echte wijnmaker is geworden, dat wil zeggen dat het land spreekt met hem, en dus vertelde je me in het begin toen je naar Dubernet luisterde, hoe lang het duurde voordat het je dat allemaal aansprak?

Pierre Richard : Oh, een aantal jaren, zeker, van twee tot drie begon ik sommige dingen te begrijpen, maar zelfs vorig jaar, toen Dubernet me vertelde, zei hij tegen me: ik vind het leuk om gesprekken met mijn wijnboer, want als ik voel dat hij gehecht is aan mijn werk, ben ik gehecht aan zijn werk, maar ik ben dat steeds meer omdat ik me precies realiseer dat het een kunst is die ik bezit, en soms lees ik rapporten over bepaalde wijnbouwers uit het westen, uit het oosten of uit het noordoosten, het is ook poëtisch.

Gérard Bertrand : Het is mooi, maar poëzie in wijn is iets omdat wijn transcendeert, het opent het hart en laat uitwisseling toe.

Pierre Richard : Maar misschien is dat ook de reden waarom mensen me uiteindelijk soms vertellen: wat is de relatie met cinema? Ik zeg, er is een relatie die absoluut hetzelfde is, cinema, zoals wijn, is gemaakt om te delen en plotseling is het een vector van broederschap, van empathie met mensen die we niet kennen en dan zegt de persoon die je niet kent , oh dat klopt, en je denkt ook ineens dat je die persoon leuk vindt.

Gérard Bertrand : En we komen erachter.

Pierre Richard : En we ontdekken het, eindelijk is cinema hetzelfde, het wordt geconsumeerd, cinema is in kamers waar 800 mensen zijn die samen verhuizen of samen lachen en nou, de wijn is hetzelfde, we hebben er meerdere nodig, niets ergers dan alleen een drankje voor de tv.

Gérard Bertrand : En proef je met je vriend Depardieu je respectievelijke wijnen of niet?

Pierre Richard : In het verleden noemden we het zelfs een ervaringsbril, we kochten mooie glazen en maakten chromatische verbeteringen, dus we begonnen met lichtere wijnen en eindigden met geweldige Bordeaux

Gérard Bertrand : En dan krijg je geweldige Corbières.

Pierre Richard : En daarna belandde ik meestal in bed. Hij is degene die mij ook een beetje heeft geleerd.

Gérard Bertrand : Dus vertel me, laten we daarmee eindigen, dus wat heeft Gérard Depardieu je geleerd?

Pierre Richard : Hij leerde me deze filosofie omdat hij nog geen wijnboer was, vreemd genoeg was ik hem voor, hij was nog steeds in de regio. Ah ja, hij heeft me één ding geleerd, hij vertelde me dat wanneer je een chromatische stijging doet, je begint met het drinken van twee lepels olijfolie. Het is waar ? Heb je dit ooit geprobeerd?

Gérard Bertrand : Ik heb verschillende keren geproefd met Gérard Depardieu en als hij het glas vasthoudt, en hij ruikt het glas, is hij zo.

Pierre Richard : Maar omdat hij zijn neus er niet meer in kan steken.

Gérard Bertrand : Hij zet het glas schuin.

Pierre Richard : Maar omdat hij nu een grotere neus heeft.

Gérard Bertrand : Dus op een dag was ik aan het drinken, ik proefde Place des Quinconces in Bordeaux en we hadden een geweldige Sauternes, en dus vertelde ik hem dat het vluchtig is. Dus zei hij tegen mij: “ah ja Gérard, deze wijn is vluchtig”

Pierre Richard : Dat is hij niet!

Gérard Bertrand : Dus, chef, we gaan nu eerst proeven, Pierre, vertel eens wat over de kardinaal cuvée, want dat is waar hij om geeft. de top van het assortiment van Château Bel Evêque, er zijn alleen geweldige wijnen bij Bel Evêque, maar dit is de prestige cuvée dus door ons een beetje van de kardinaal.

Pierre Richard : Het zijn Mourvèdre en Syrah.

Gérard Bertrand : Hier! Ik zal een drankje voor je halen.

Pierre Richard : De Syrah brengt me de fruitigheid en de Mourvèdre brengt me een beetje vanille. Vooral gesplitst ook. Ik herinner me dat toen ik begon met het kopen van onroerend goed, ik een specialist ontmoette die tegen me zei: "Heeft u een kasteel? » en ik zei ja tegen hem, want als we Castle zijn, zijn we Castle. Hij zei tegen mij: "je doet wat je wilt, maar je zult precieze richtlijnen hebben, terwijl als je geen Castle bent, je doet wat je wilt"

Gérard Bertrand : Je hebt er goed aan gedaan Château te blijven. Dus chef, we hebben honger, dus wat gaan we hier proeven?

Chef-kok Laurent Chabert : Dus we gaan de Wolf de Gruissan proeven die is gevangen door Benjamin die aan de Ayrolle-vijver werkt.

Pierre Richard : Dit is mijn thuis! Hij steelt mijn vis.

Chef Laurent Chabert : Auberginekaviaar met fijne stukjes, daarboven hebben we een restje aubergine met kappertjes en een auberginechipje en een beetje sapbot met passievrucht, die voor wat pit zal zorgen aan het sap en dan voeg ik hier een emulsie toe met amandelmelk

Gérard Bertrand : Je hebt er goed aan gedaan om te komen Pierre!

Pierre Richard : Dus ik zweer het, gisteren zei ik vanaf morgen dieet.

Gérard Bertrand : Gaan we het proeven Pierre? met deze Cardinal cuvée.

Proefmoment...

Gérard Bertrand : Ik zeg tegen mezelf vrienden dat het vrijdag is, en van 19 tot 19.30 uur heb ik de beste baan ter wereld, want in feite is het wijn eten koppelen met onze vrienden Hoe snijdt hij het?

Pierre Richard : Dus dat is geweldig!

Chef-kok Laurent Chabert : Wij snijden het.

Pierre Richard : Het lijkt op een taal.

Gérard Bertrand : Het staat je goed, kijk eens hoe knap het is!

Pierre Richard : Ik steek mijn tong uit, het is zo goed.

Gérard Bertrand : Dus ik denk dat we wachten op de band, wil je de deur niet opendoen Chief? omdat het heet is. A maar nu komt Julie terug uit de tijd dat we een beetje proefden dus Julie wat doen we nu?

Muzikanten : Hoe is alles?

Gérard Bertrand : Prachtig! Dus, wat doen we hier?

Muzikanten : We willen een origineel gospelnummer zingen van Miss Brooks die ik in Atlanta Georgia heb ontmoet.

Gérard Bertrand : Ik hou van Atlanta.

Muzikanten : Dit is een prachtig lied van een vrouw van grote waarde.

Gérard Bertrand : Bedankt! We laten je de plaats

Muzikanten : Het heet "je krijgt regen in je leven"

Gérard Bertrand : We hebben regen nodig voor de wijnstokken van Pierre en de mijne.

Live muziek

Gérard Bertrand : Bedankt Julie, tot later.

Muzikanten : Ja! Tot later!

Gérard Bertrand : Omdat ik hier vanavond in Château l'Hospitalet ben van 20.30 uur tot later, dus als je nog tijd hebt en als je zin hebt gezegd Ik was welkom maar de plaatsen zijn erg beperkt vanavond, je bent in ieder geval in goede vorm daar, je hebt gerepeteerd. Tot later!

Muzikanten : Lekker koken! bedankt!

Gérard Bertrand : Je hebt gezien, het gaat hier alle kanten op.

Pierre Richard : Wat bijzonder is, is dat ik eruitzag, hoe vaak ik ook typte, ik was nog steeds uit de pas, want toch, de jazz, ik weet dat ik altijd uit de pas, zullen ze zeggen, voor een man die van jazz houdt, weet hij niets!

Gérard Bertrand : maar het is normaal dat je uit de pas loopt omdat je een burgemeester in Gruissan hebt die de koning was van uit de pas lopen, Didier Codorniou, je weet dat hij gebruikt om frames en overlopen te maken zodat het je inhaalde. We konden hem niet vangen, hij was de Maradona van Rugby.

Pierre Richard : Een buitengewone paling.

Gérard Bertrand : Hallo Didier, als je naar ons luistert, begroeten we je vanuit de keukens van L'Hospitalet.

Pierre Richard : We hadden een geweldige tijd!

Gérard Bertrand : Met de wolf uit de Ayrolle-vijver, dus naast Pierre Richard.

Pierre Richard : Hij grenst aan mijn huis.

Gérard Bertrand : Eigenlijk begrijp ik niet waarom je teruggaat naar Parijs, want je hebt alles wat je nodig hebt. Trouwens, ik heb jongens nooit begrepen waarom ze af en toe terug naar Parijs gaan als ze hier komen.

Pierre Richard : Daar speel je toch in het theater.

Gérard Bertrand : Er is het Théâtre de la Nature in Narbonne plage, maar het is niet elke dag open

Pierre Richard : Ik zou niet op wijn moeten vertrouwen om me te voeden.

Gérard Bertrand : Het is nog steeds geweldig, want we komen, dus ik had een vraag over je muzieksmaak Pierre, want Pierre, ik heb het vorig jaar gezien, op de piano met onze vriend Jeff Sénégas bij de zoutziederij, die we trouwens groeten, in de Salins de Gruissan, dus je was heel erg goed geweest, je doet verhalen, je zingt een beetje.
Pierre Richard : Ik zei dingen over Jean Yanne die ik zeker niet weet...

Gérard Bertrand : Maar wat is je muzieksmaak?

Pierre Richard : Mijn muzieksmaak is vrij breed.

Gérard Bertrand : Als je mij citeert 2 of 3 personen

Pierre Richard : Heb je het over zangers? Ook daar is het erg breed, ik zal je Nougaro citeren omdat ik het geweldig vond, maar ik kan je Brassens citeren omdat ik het goed kende, ik kan je citeren Brel Ik kan je citeren 15.

Gérard Bertrand : Hoe zit het met buitenlandse zangers?

Pierre Richard : En bij de buitenlandse zangers hebben we er ook veel, oh mijn god, het was Frank Sinatra, mijn god, het was Frank Sinatra en Dean Martin I heb het over een bepaald tijdperk

Gérard Bertrand : Ontmoet je haar en Frank Sinatra?

Pierre Richard : Nee, nooit

Gérard Bertrand : Heb je haar op het podium gezien?

Pierre Richard : Niet meer

Gérard Bertrand : Dat had je kunnen doen!

Pierre Richard : En nu hou ik bijvoorbeeld van Matthieu Chedid. Matthieu Chedid, ik zag hem ook alleen in het wintercircus, ik zei tegen mezelf dat hij alleen gaat met een gitaar en helemaal niet, hij had overal pedalen.

Gérard Bertrand : Ik hou ervan, weet je wie? James Brown, hij heeft een stem wat als hij op het podium staat is hij een dier, de stem, de lichaamsbouw, hij is zo nu en dan overleden wat de meeste indruk op mij maakt en ik zeg dat het is toen hij zong met Pavarotti, hij werd ontroerd naar zoveel tranen omdat hij zich klaarmaakte om met Pavarotti te zingen. En dus, als ze samen zingen, is het een moment, als je soul met opera zo vermengt, moet je ernaar kijken, het is buitengewoon!

Pierre Richard : Ik zal dit kijken!

Gérard Bertrand : Omdat we nog steeds in een Food Wine & Music zitten en dus hebben we die aan de grens een beetje van al deze universums uitgenodigd, aan de andere kant niet heb ons nog niet verteld welk gerecht je graag kookt.

Pierre Richard : Ik ben heel slecht, terwijl god weet dat ik van koken hou, maar ik ben heel slecht, ik heb de hand niet om te koken.

Gérard Bertrand : Maar hou je van koken of niet?

Pierre Richard : Ik denk het niet.

Gérard Bertrand : Wie zijn je chefs in Parijs?

Pierre Richard : L’Arpege, bij Passart, de koning van de groenten. En zoals juist nu ben ik meer groente dan vlees. Er is ook vis, ik ben er ook dol op, bij ...

Gérard Bertrand : Is het Savoie?

Pierre Richard : Dat is het! Guy Savoye

Gérard Bertrand : Mijn vriend

Pierre Richard : Bovendien is hij een aardige vent.

Gérard Bertrand : Absoluut, zeg hallo tegen hem, want ik weet dat je vandaag je restaurant opent, en we zeggen ook hallo tegen alle chef-koks in Frankrijk, want dat we ben bij jou en chef Chabert is daar, ik nam hem daar twee maanden mee omdat ik hem eigenlijk vroeg om voor elke dag een gerecht te maken voor vanavond, dus hij verheugt me maar vooral omdat we live aan het doen waren en we kregen een voorproefje en dat, toch Chef?

Chef-kok Laurent Chabert : Absoluut!

Gérard Bertrand : Dus het is goed dat Les Chefs weer open gaat en we hebben jou nodig omdat het Franse specificiteit is en wij als wijnboer Pierre hebben deze sublieme chefs nodig die onze producten sublimeren, dus dat is heel belangrijk

Pierre Richard : Omdat er een complementariteit is tussen een gerecht en een wijn, als je een goede wijn drinkt met een middelmatig gerecht, wordt je goede wijn niet gewaardeerd.

Gérard Bertrand : Precies, en ik geloof dat Chef Goujont binnenkort ook open gaat, hij gaat vanavond open dus Chef Goujon, als je ons ziet, als je ons hoort, goed herstel zie je snel. Pierre, we gaan de Mourvèdre proeven, vertel me eens wat over deze wijn want eigenlijk ken ik deze cuvée niet.

Pierre Richard : Omdat mijn ding Syrah was, vroeg ik Dubernet op een dag om wat Syrah voor me te maken. En het jaar daarop vertelde hij me dat ik duizend flessen voor je had gemaakt, ik zei dat ik geen duizend flessen zou drinken.

Gérard Bertrand : Dat is goed!

Pierre Richard : Ik begon met Syrah omdat ik op een dag in een restaurant in Pezenas was, en ik Mourvèdre proefde en ik werd teruggestuurd naar Dubernet en ik zei, haal me Mourvèdre .

Gérard Bertrand : Jij bent het die Mourvèdre maakt, Dubernet hij helpt je het op muziek te zetten, want hij kent de partituur, maar jij bent het die piano speelt.

Pierre Richard : Ja, want ik wil Mourvèdre maken.

Gérard Bertrand : Dus wat ik zeg is dat hij een geluk heeft Pierre, wat hij niet wist toen hij het pand kocht, is dat de beste plek voor Mourvèdres is wanneer ze aan de waterkant zijn omdat ze maritieme ingangen hebben en het is een zeer zeer gevoelige druivensoort voor maritieme ingangen, omdat de mist die 's nachts aankomt, vooral als er een beetje zeewind is, het de bladeren mogelijk maakte dit uit te pompen vocht en voed de plant, terwijl dat bij Syrah of Grenache niet helemaal het geval is, dus Mourvèdre is de druivensoort die hij aan de waterkant moet hebben, daarom drinken onze vrienden uit Bandol veel wijn bij Mourvèdre.

Pierre Richard : Vind je het leuk?

Gérard Bertrand : Het is mijn favoriet, vrienden, want in feite kende ik de eerste twee al en ik raad deze aan omdat ik denk dat alleen met een pluimvee dat we gaan veel plezier daar te proeven, het is een heerlijke combinatie van eten en wijn, maar we gaan het toch proberen.

Pierre Richard : Hij is erg slim.

Gérard Bertrand : Wat ik leuk vind aan deze Pierre-wijn, die je kunt vinden in wijngaarden aan zee of aan boord van de staat, is de gejodeerde kant, dus in dit land een gejodeerde kant en dat is heel goed, want het past heel goed bij gerechten die mediterrane gerechten zijn en we zetten gerechten op zoals kip uit de Gruissan-zoutflora.De zoutflora van Gruissan ligt op 300 meter van Pierre's en daarom een ​​kleine knipoog naar onze vrienden van de zoutziederij, we groeten u

Pierre Richard : Leuke bar!

Gérard Bertrand : Leuke bar ja, en ook een restaurant waar ik graag rondloop, en je hebt water dat van blauw naar roze verandert afhankelijk van de regen, hier is het !

Pierre Richard : Je wilt mijn vertegenwoordiger niet worden omdat je er heel goed over praat.

Gérard Bertrand : Ik heb al geprobeerd om deze baan op me te nemen omdat ik in feite het intermezzo deed

Pierre Richard : Of in plaats van je er vanaf hier zorgen over te maken, geef ik je Europa.

Gérard Bertrand : Is dat waar? Nou, het is prima, als je me alleen Europa geeft, kan ik naar de Verenigde Staten gaan voor een wandeling. Wat bereid je voor ons voor, chef? Omdat Pierre me vertelde dat als er truffels zijn, ik hier blijf.

Chef Laurent Chabert : we hebben het gevogelte van mijn vriend Serge Verzini, de witte truffel, de DPO cantharellen, de paddenstoelensifon, en ik voeg het karkasspel toe dat we iets verminderd.

Gérard Bertrand : Je weet dat je je hier niet onwel moet voelen, anders beland je in het sap van karkassen.

Chef-kok Laurent Chabert : Dat is het! En natuurlijk ook Gruissan fleur de sel.

Gérard Bertrand : We gaan proeven van het karkassenspel, geen Carcassonne, zet jezelf op zijn plaats Pierre! Het is dus al een landschap, nietwaar?

Pierre Richard : Oh ja, echt waar, want het is ook interessant als het mooi is om te zien.

Proefmoment...

Gérard Bertrand : Ik hou van kip omdat het helemaal niet droog is, het is boeren, het is stevig.

Pierre Richard : De cantharel is een van mijn favoriete paddenstoelen.

Gérard Bertrand : Kom je terug?

Pierre Richard : Morgen!

Gérard Bertrand : Beste vrienden, ik weet niet of je het naar je zin hebt, maar ik kan je vertellen dat we ervan genieten.

Pierre Richard : Echt!

Gérard Bertrand : Het enige wat Pierre mist, hij speelde geen rugby, maar aan de andere kant kan ik je vertellen dat ik hem vaak op de tribunes van Narbonne heb gezien omdat ten tijde van Pech de Laclause kwam je naar de mache en ik herinner het me goed omdat ik nog steeds in Narbonne speel en ik je vaak in het stadion heb gezien.

Pierre Richard : Je weet dat ik ooit heel, heel goede vrienden was en bovendien zeiden we niet wanneer we elkaar zagen, we zeiden, tot ziens morgen.

Gérard Bertrand : Jean Pierre we groeten u

Pierre Richard : Het is hetzelfde, het kostte me een beetje, en het is waar dat ik van rugby hou, maar plotseling ben ik in een rugbyland.

Gérard Bertrand : Ik herinner iedereen eraan dat als je Pierre Richard van 21 tot 26 juli wilt zien, we niet op het podium maar onder ons het jazzfestival hebben. daar herinner ik je aan, 21 juli 22 Patrick Bruel, 23 onze vriend Cali, 24 Kimberose, 25 Christophe Maé en 26 Jean-Baptiste Guegan.Er zijn nog een paar plaatsen vrij, niet veel

Pierre Richard : 4?

Gérard Bertrand : 4 en een half, schiet op en we heten u van harte welkom, want in alle veiligheid kunt u zowel dineren voor degenen die dat wensen het concert bijwonen en nadat onze vriend Dominique Rieux een opmerkelijke jazzkelder heeft gemaakt, dus het begint stipt om 19.00 uur en het eindigt wanneer je moe bent, dus hier is het, helaas is het tijd om ons te verlaten, maar Pierre heeft gezegd dat hij morgen terug zou komen , dus misschien zullen we tegen die tijd wat informatie aan je doorgeven, in ieder geval Pierre, bedankt

Pierre Richard : Ik dank u

Gérard Bertrand : We kussen niet, maar onze harten zijn daar, dus ik bel je terug www.vinspierrerichard.com of Château Bel Evêque, en in alle mooie etablissementen in de regio maakt hij echt geweldige wijnen. Tot snel en een fijn weekend!

Chef-kok Laurent Chabert : Tot ziens!


.
aigle-royal-pinot-noir-2015-or-mondial-des-pinots
aigle-royal-pinot-noir-2015-or-mondial-des-pinots
Aigle Royal Pinot Noir 2018
BGA Haute Vallée de l'Aude
  59.50 €
Uitverkocht
Aigle Royal Pinot Noir 2017 Magnum
BGA Haute Vallée de l'Aude
  170.40 €
Uitverkocht
aigle-royal-pinot-noir-2015-or-mondial-des-pinots
aigle-royal-pinot-noir-2015-or-mondial-des-pinots
Aigle Royal Pinot Noir 2018
BGA Haute Vallée de l'Aude
  59.50 €